Parę słów o rozwoju

Szokuje mnie moje dziecko po powrocie z wakacji.
W sumie to już na wakacjach bardzo mnie zaskoczyła. Kiedy zobaczyła w pokoju swój nocnik zażądała posiedzenia na nim, które o dziwo zakończyło się sukcesem kupowym pierwszy raz! Potem wołała w restauracji i innych lokalach - z podobnie pozytywnym skutkiem. Teraz zaczęła wołać siku, co prawda lepiej jej to wychodzi jak jest poza domem, bo w domu zdarzają się wpadki. Ale wszystko jest kwestią czasu i myślę, że jeszcze kilka miesięcy i na dobre pożegnamy pieluchę.
Pękam z dumy. heh.
Poza tym kwestia samodzielności. Przedwczoraj nie chciała, żebym zakładała jej skarpetki, chciała sama. Patrzę, a ona faktycznie ubrała jedną idealnie - zawsze na lewą nogę jej wychodzi. Nieco mi szczęka opadła. Ale to jeszcze nic. Dziś sama ubrała spodenki - kombinowała pół ranka, bo wiedziała,ze jak się ubierze to pójdzie na "buju" i udało się! idealnie tak jak mają być, naciągnięte na pupsko.

Inna sytuacja: plac zabaw, Lili buja się obok inna matka buja chłopca. W pewnym momencie Lili pokazuje paluszkiem i mówi coś jakby "dóm, dóm" mówiła cicho i nie słyszałam dobrze wyrazu, więc mówię jej, ze za chwilę tam pójdziemy i pokaze mi o co chodzi. A babka koło mnie tekst: "no mama, nie wiesz o co chodzi? - ona mówi brum, brum i pokazuje na motor". Ok, pomyślałam, moze nie znam tak dobrze mojego dziecka, albo przygłuchawa jestem, co się zdarza. Lili schodzi z huśtawki i pokazuje "dóm, dóm" - czyli - DOMEK DLA PTASZKÓW! Pewnie zabiłaby tym kobietę totalnie, gdyby ta jeszcze była.

Wogóle są takie sytuacje, w których mam wrażenie, że dziecko mnie zaczyna przerastać inteligencją...