Czekając na kolejny cud

To czekanie robi się powoli ciężkie, a w zasadzie nie robi, a zrobiło. Od tygodnia mam problemy z chodzeniem, bolą mnie nogi w pachwinach i martwię się, czy to tylko nacisk na nerw, czy rozchodzenie się kości....ból doprowadza do łez i nieziemskiej irytacji. Nie wiem już co odpowiadać na pytanie: jak się czujesz? - chyba lepiej na odczepne mówić "dobrze". Usg z 2 maja pokazało, że Nicole waży już 3kg! Więc jeśli zgodnie z terminem urodzi się za miesiąc, mogę spodziewać się 4 kilo :-)  Zaczęłam bać się porodu, choć do tego momentu byłam pozytywnie nastawiona.
Lili za to przeżywa jakiś regres. Problem rozstań ze mną powrócił. Próbuję dociec dlaczego, ale myślę, że tak jak przyszedł tak minie (albo się pogorszy).
Poza tym mała cwaniara planuje sobie sceny niegrzeczności. Wczoraj po myciu powiedziała, że rano nie będzie się chciała ubierać do przedszkola i co było rano? - awantura o wstanie i ubieranie. Chyba Lili postanowiła ćwiczyć moją cierpliwość, bo wie, że będzie mi wkrótce bardzo potrzebna :-)
A! muszę zaznaczyć, że od wczoraj mam prawie - spakowaną torbę do szpitala. Późno tym razem....ale ważne, że jest.

A poniżej weekendowe fotki: